Garip gün

* Bütün gün yağmur yağdı. Koşmaya gidemedim çok gıcık :(
* İngilizce ders vermek için 1 öğrencim var artık. Bugün ilk dersimi verdim. Süperdi. (Heyecanlanıp biraz fazla ilerlemişim galiba ya...çocuk ondan mı suratıma bi tuhaf bakıyordu ki?)
* Tırtır kendini ev kedisi ilan etti. Evden çıkmıyor.
* Mecitefendi kayısı çekirdeği kremi göz altı torbalarımı yok etmedi evet ama ben gene de sürüyorum neme lazım belki bir gün?...
* www.hocatut.com dan ilan verdim. Sitenin isme koş hocatut. Tavşan kaaaaç tazı tuuuttt diye bağırırdık küçükken.
* Biraz önce kendimi aynanın karşısında "Kara üzüm habbesi le le le le canım" diye dans ederken buldum. Korktum.

Spor sezonunu açtım.

Bugün birden çok sağlıksız yaşadığım izlenimine kapıldım. Halbuki o kadar da değil yani, normal yemek yiyen, dans çalışmalarından dolayı hep hareket eden bir insanım. Ama tembel olmaya çok meyilliyim atam. Hele bir elime fırsat geçsin, çılgınca tembellik yapma kapasitesine sahibim. Bööle battaniye altında film seyredip ıvır zıvır yemeler falan offf bayılırım...Bi' yandan da baharın gelmesiyle yerimde duramaz oldum son günlerde. Bir koşma zıplama isteği ki sorma gitsin. Bugün artık karşı koyamadım giydim eşofmanları,taktım bereyi kafama, mp3 ü kulağıma; "kalk hadi gidiyoruz" dedim kendime. Bakırköy devlet hastanesinin bahçesine gittim. 1km yürüdüm. arada biraz koştum. (koşmayı sevmiyorum ya ben ıyyy...) Sonra temel dans egzersizlerimi yaptım. Oradaki spor aletlerini kurcaladım biraz. Ormandaki ağaçlara baktım, toprağa dokundum. Pek bi iyi geldi. Kendimi süper hissettim.

Artık bunu her gün yapiyim dedim içimden. Üşenme canavarı hortlamazsa yapıcam söz. Valla bak.

Bahar geldi hoşgeldi

Kahvaltı etmeyi çok seviyorum ama çok üşeniyorum. Manyak mıyım neyim ben. Ayrıntılı olarak peynir, zeytin, bal, salatalık gibi malzemeleri çıkarıp kahve falan yapıp sonra ekmekle onları bir güzel yemek fikri harika geliyor ama bunu uygulamaya üşenip ufff sokarım kahvaltıya peeh diyorum her gün. Ne salakça. Bi gün biri gelse formunuzu nasıl koruyosunuz falan dese herhalde üşengeçliğimle derim yani o derece. Çünkü ben de her insan evladı gibi doğru dürüst yemek yediğimde ay parçası gibi olabilen bi canlıyım. Gayet tombik hallerim de mevcuttur şu dünyada. Ama yemek yemek için bir sebep göster ey Tanrım diyorum bazen içimden. Geçici bahar depresyonu teşhisi koyuyorum kendime. Geçer bunlar çocuğum sen de kaptırıp yersin bi güzel mamalarını o zaman da diyete falan girmeler başlar üzülme sen.

Ayı

Kış mevsiminde derin bir uykuya dalıyorum adeta. Yaz gelince hayatın tadını çıkarmaya başlıyorum. Uyanıyorum yani resmen. Ayılar gibi evet. Ayı mıyım yoksa ben? Ayıyım evet. Ayıyım ben.

Çok saçmaydı. Burger King' in terasında oturmuş öylece aldığım bilmemne menüsünü ne kadar yemek istemediğimi ve sevmediğimi düşünüyordum ki birden patır patır kelimeler ağzımdan dökülüverdi. Konuşan ben değildim. Sonra gözlerimi açmıştım kocaman, gözlerim doldu. Patır patır yaşlar döküldü. Işıklar değişti, etraf flulaştı, sesler boğuklaştı. Bir şeyleri yanlış yapıyordum ve algılayamıyordum. Duymuyorum hiçbir şey, şehri duymuyorum. Geri dönmek istiyorum ben hep. Nerede benim çocukluğum? Umudum kalmadı birden gene. Yine o aptal kız oldum birden. Sümüklerini çeken- hep ağlayan kız. Bir daha istemiyorum o halde görmeyi beni. Bir daha istemiyorum o kadar kötü hissetmeyi. Hayır.

uyu uyan

Yağmur yağdı. Dindi. Uyudum uyandım. Ağladım sustum. Gözlerimi sildim devam ediyorum yaşamaya.

N'olur dayan.

Sahte Rakı' dan ölürsem diye bir anı...

Yaklaşık bir saat önce 1 bardak rakı içtim, Bakırköy' de biyerde. Rakının tadı bi garipti. Pek sevmedim. Adama dedim ki "Abi bu sahte mi?" Yok falan diyo adam. (Evet sahte der mi zaten! Ben de amma salağım...) "Ya bak bundan daha önce içen oldu mu? Yaşıyor mu hala?" falan dedim. "Ya aşağıda arkadaşlar içiyo ya devamlı" dedi. Valla düşündüm de bunu satıyolar mı yoksa kendileri aşağıda demleniyor mu bilemedim. Cidden içiyolarsa da birlikte ölürüz artık dedim. Koyverdim gitti. Şimdi eve geldim...Üzerinden yaklaşık 1.5 saat geçti, hala paranoyalarım devam ediyor. Metanol zehirlenmesinin pan zehiri etil alkolmüş bir yerden okuduğum kadarıyla-doğruysa tabi. Ben de etil alkol aradım evde. Yani bu bildiğin normal alkol oluyo rakı şarap bira mira bişey işte...Afyon'da aldığım bi şişe cep kanyağı buldum. Bu felaket şeyi içmeye başladım. Aslına bakarsan kendimi iyi hissediyorum. Hafif midem bulanıyor evet başım da ağrıyor gibi...Ama paranoyadan mı, rakıdan mı; yoksa ben kanyak içiyorum lan bunda yüzde 40 alkol var durumundan mı bilemedim. Paranoyalarımı azaltmak için buraya yazdım işte. Bir nevi iç döktüm. Eğer olur da ölürsem yaşamayı sevdim-herşeye rağmen ve de sahnede olmak hep en çok mutlu eden şeydi beni. Bilin istedim.
Pek dramatik oldu be. Kanyak insanı depresif mi yapıyor ne?


Sonradan gelen edit: Burada yazanların bilimle tıpla hiçbir ilgisi yoktur. Tamamen benim uydurmam olan yöntemleri lütfen denemeyiniz. Eğer sahte içki içtiğinizden şüpheleniyorsanız insan gibi gidip en yakın sağlık kurumuna baş vurunuz. Benim gibi salaklıklar yapmayınız.

Şiş

Bugün uyandım. Bööle yanağım şişmiş kocaman olmuş. Anlamadım neden. Dişlerimle ilgili bi sorunum da yok. Alla alla..........................

anlatılmaz çiğnenir.

Tupturuncuanlar First ile başlar:))
Kavunlusu, karpuzlusu ımmmmh.

Kısa kısa hayatım...

* Dans derslerinden dolayı heryerim tutulmuş durumda.. Sanırım artık yaşlanıyorum.
* Saçlarım uzadıkça yukarı doğru çıkıyorlar, bi acayip oldu.
* Bu mevsimde üşüyorum ben.
* SBS sınavı için ders veriyorum. Kardeşi kuzeni yeğeni çocuğu çoluğu olanlara duyurulur. Mail atabilirler. (İngilizce ve matematik)
* İstatistik mezunuyum ve 7 yaşımdan beri İngilizce eğitim aldım duyurulur. İyiyimdir yani söylemesi ayıp.
* Mecitefendi kayısı çekirdeği kremi alıcam. Göz altı torbalarına iyi geliyormuş. Ben ki göz altı torbalarıyla doğmuş bi canlı olarak bana iyi gelirse herkese gelir. Sonuçları buradan yazarım.
* Ha görüntümü çok mu takıyorum. Hayır. Ama olsun ben de kadın gibi davranayım azcık.
* Hala Torrent kullanmıyorum. Fatura kıçımda patlar diye korkuyorum.

Heryerim tutuldu. Kıpırdayamıyorum.

Kate Winslet

Bugün bir film galasına gittim ilk kez. Filmin galası Nişantaşı'nda City's isimli bir alışveriş merkezinin içindeki sinemadaydı. City's denen yeri sevmedim. Zaten alışveriş merkezlerini pek sevmem. Yanyana dizilmiş markalı mağazalar ve penceresiz uzun koridorlar... İçerideki asansörlerin komple camdan tasarımı da inip çıkarken insanın midesini bi tuhaf yapıyor. Galiba ben hiçbir zaman "modern mimari" insanı olamayacağım. Hayallerimde hala yemyeşil kırlardaki ahşap evler falan var. Bu asansörler de nereden çıkıyor canım. Yüksek binalar zaten oldukça gereksiz.
Galanın en iyi yanı yiyecek ve şarap servisinin olması galiba. Hatta su istedik de-paraylaymış. Ama şarap beleş. Hatta içmediğin zaman bozuluyolar, zorla burnuna doğru uzatıyorlar tepsiyi. Neyse, ben 2 kadeh beyaz şarabı yuvarladım. Pek güzel oldu. Film hakkında değil herhangi birşey adını bile bilmeden gitmiştim. Şarabımla salınarak rahat koltuklara yerleştim. Oooooh süper bir salondu gerçekten.
Bu arada yanımdaki arkadaşıma filmin adını sordum. "Reader" dedi. Hmmmmm....hiçbi fikrim yok hala diye düşündüm.
Filmi gözümü kırpmadan seyrettim. Kate Winslet her defasında beni büyüledi oyunculuğu ile. Ralph Fiennes denen adam mükemmeldi. David Kross mükemmeldi. Film boyunca karakterlerin gözlerindeki duygulara baktım. Çok gerçekçi idi. Mutlaka tekrar seyredeceğim.
Siz de seyredin. Ama hiçbişey bilmeden gidin sinemaya. Öylesi daha güzel oluyor.

Başkası olsun istemiyorum. Başkası olmanı da istemiyorum. Ama sen böyleyken ve ben böyleyken olmuyor. Ne yapacağım bu sefer?
Ya çok üzülüyorum 1 senedir kafayı yiycem artık. Lütfen bi çözüm bulunsun lütfen ya...

saglik sporu

Bugunlerdeki yeni hedefim su: Erken yatip erken kalkmayi ogreniyorum. Evet artik canima tak etti, sabahlara kadar oturup sonra gunduzleri uyumak ve gunessiz yasamak. 3 ay boyunca gece calistigim icin uyku duzenim alt ust oldu. Gerci eskiden de erken kalkmayi sevmezdim. Mecburiyetler disinda is vs gibi uyumayi tercih ederdim. Artik bu durumu degistirmem lazim. Nokta.
Tekrar dans etmeye basladim. Tekrar sacimi taramaya guzel kiyafetler giymeye calismaya ve pozitif dusunmeye basladim. Artik gelecegim hakkinda daha az kaygilaniyorum. Hatta insanlarin ne olacak senin bu halin yakarislarina bile kulak asmamayi ogrendim denebilir. Halimin ne olacaginin kimseyi ilgilendirmedigini gec de olsa anladim. Insanlar her kosulda fazlasiyla bi negatif dusunme egilimindeler. Dunyayi kurtarmak onlara kalmis gibi davraniyorlar. Ltd., coop., group bilmemne sirketlerini zengin etmek pahasina hayatlarini harcayip sonra da noolcak senin halin diye bana aciyorlar.
Evet ne diyodum erken yatip erken kalkmaya calisicam. Erken dediysem oyle 7 de falan degil canim. Oha yani. Uyku gene de guzeldir zaman zaman di mi ama? :D