.

.

Children

"Hepimiz çocuğuz. Anne değil, baba değil. Birinin hayatımıza girip herşeyi yoluna koymasını istiyoruz. Birinin bizi hiç bırakmayıp eve götürmesini istiyoruz. Hepimiz yuvaya ulaşmaya çalışıyoruz. Ben senin beni istemeni istiyorum, sen benim seni istememi, hepimiz bir başkasının isteğini istiyoruz ama bir başkası yok. Bu akşam buraya bir şeyler bulmaya geldiniz. Ne kaybettiniz? Hiçbir şey kaybetmediniz. Aramayı bırakın. Neredeyse kusursuz. Siz her zaman kusursuzsunuz. Şimdi çocukları seyredin. Children."

-- Nigel Charnock (Kareograf, Children)

Louise Lacavier için

Yanıp yanıp söne söne atlaya zıplaya kucaklaşa kucaklaşa yerlerde yuvarlana yuvarlana birbirimize koşarak es geçtiğimiz zamanların anısına sana bu ismi taktım. şişedeki suyu paylaşmadığımız anlar geldiğinde birbirimizin kafasına boşaltırken sana şu parçayı çaldım. beni bıraktığında şurada yere yattım. orada kaldım. gelip almanı bekledim. gelmedin. orada öldüm. dirildiğimde sen ölmüştün. ıslaktın. ağladığımda gülmüştün. şimdi ikimiz de aynı ismi taşıyoruz. aynı kıyafetleri giyiyoruz. aynı koltukta oturmuş bir son bekliyoruz.

Son anım seninle seni sevmeyi unuttuğum olmamalı.

Bu bir şaka olmalı.

Aşırı kalabalıklar içinde aşırı yalnız olmak. Öldür bitsin bitecekse diye düşünerek çok fazla sayıda içki içmek. Gülüyorum ağlamamak için ve elini tutuyorum aklımda kalman için. Yağmur yağıyor taksilerin hiçbiri almıyor. Elbisem ıslanıyor saçlarım ıslanıyor gözlerim ıslanıyor. Artık seni göremez oluyorum. Acıklı hikayemizi anlatabileceğim biri yok. Taksici dinlemiyor. Ruhum kanıyor aşkım.

Işıklar yanıyor sönüyor. Her zamanki gibi birileri geliyor gidiyor. İnsanlar etrafımda eğleniyor. Kalbim benimle eğleniyor. Sesin duvarlardan çarpıp gene bana geliyor. Ben duvarlara çarpıp sana geliyorum aşkım.

Tanrının bugünü güzel geçiyor olmalı. Nur düşer mi yoluma?