sabahın körü düşünceleri bulanık ama olsun

Sabah işe gelirken birdenbire herşey çok saçma geldi. Hiç böyle bir his yaşadım mı ben diye düşündüm? Nasıl davranacağımı bile bilmez buldum kendimi ve acayip derecede kısıtlanmış hissettim. Ne hissedeceğime artık başksı mı karar veriyor acaba dedim içimden? Hem de benim gibi bişey hissetmeden yaşayamayan biri için...Dün televizyonda bi dizi vardı. Evli bir doktor çift vardı ve kadın hamileydi. Çift arasında geçen bi tartışmanın sonunda ikisinin de aslında birbirlerini ne kadar sevdiklerini söylemeleri ve öpüştükleri bi sahne vardı. Ağladım. Ben böyle mutluyken ve içim içime sığmazken neden yaşadığım ilişkiler saçma diye düşündüm. İçimdeki mutlu çocuğu birinin görmesini beklemekle ömrümü tüketmek istemediğimi biliyorum. Benim çoook enerjim ve paylaşacak çoook şeyim var, tabii anlayana :))