Bunların hepsi aynı.
Aynı ton fondöten, aynı tarz çekilmiş fön, fransız manikürü, tek taş alyans, topuklu pabuçlar, gömlek, ceket, etek, üzerinde gül desenleri olan çoraplar, büyük koyu renk camlı güneş gözlükleri, tercihen röfleli, sarı ya da kızıla boyalı saçlar, aynı zarif süsü verilmiş el duruşları, aynı kibirli ifade takınılmış bakışlar, aynı- topukları yere tak tak tak vurarak- hızlı, meşgul izlenimi verilmiş yürüyüş...
Ve nedense, her sabah, saçımı bile taramadan, ayağımda çamurlu botlarla, 2 sene önce işe girerken aldığım pantolonla, üzeri sigara yanıklarıyla dolu olan bordo uzun çadıra benzeyen paltomla sekiz buçuk mesaisine yetişmek için koşturan, kan ter içinde kalmış, suratı makyajsız bembeyaz kalmış bana bakıyolaaaaar bakıyoolaaaaaar, ya çok acıdıkları için ya kıskandıkları için. nedendir bilinmez...Ama sebebi her ne olursa olsun ne kadar mutsuz olduklarını saklayamıyorlar...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder