Çok yufka yürekliyim abi! Olmuyo ama böyle. Herşeyi elime yüzüme bulaştırıyorum, itina ile. Alt tarafı toplam 5 tane cümle kurucam, sonra "benim kalkman lazım" diycem, alıcam çantamı ve gidicem. Yok 5 saat takla atıyorum, aman yok karşımdaki kırılmasın, aman yok incinmesin, duyguları rencide olmasın, üzülmesin diye. Bok var di mi?!!! Kalk git işte kadın. Sonra sıkıntıdan dokuz doğuruyorum. Kendi ellerimle hazırladığım ortamın içine düşüyorum ve sıkıntıdan rengim yeşile dönüyor. Sonra ne oluyor tabii ki tam kendimi sıkıntıdan alkole vurmuşken ve kendimi iyi hissetmeye başlamışken, karşımdaki "Ben yorgunum gidelim" diyor. Bu nasıl bir bencilliktir acaba?.... Ben yorgun değilim ama!!!, hatta 5 saattir sana kibarlık yapıcam diye geberdim burda, sense "Kalkmak ister misin?" bile demiyorsun, sadece kısaca benim istediğim olur burda diyorsun çünkü hanzosun. Çünkü bencilsin. Çünkü empati kurmak ne demek haberin yok. Bir de hep kendi istediğini yapıp, arkasından sorun yok di mi? iyisin di mi? diye sormak da ne laaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaan.............
Sorun var abi iyi de değilim zaten. Bi siktirip gider misin?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder