Dün gece annem cep telefonunun zararları üzerine küçük bi konferans veriyordu bana. "Bak kızım yatarken başucuna koyma bunu, 10 sene sonra beyin tümörü patlıcak diyolar. Bi de şu bilgisayarını açık bırakma yatarken...fkjsşfgjbnsdp..."
Birden annemin dediklerini düşündüm. Gerçekten sürekli radyasyon yayan şeylerin içinde tüm gece uyuyorum lan. Kadın haklı. Benim iyiliğimi düşündüğü için konuşuyo dedim içimden. Aldım cep telefonunu odamın dışında masanın üzerine koydum. Sonra uyudum.

Sabahleyin cep telefonunun saati ötmeye başladı. Kalktım gittim koyduğum masadan aldım, kapattım ama gözlerimi açamıyorum henüz. Etrafa çarparak falan yürüyorum. Bi kere böyle ayağımı kırdım ben. Onu da anlatırım bi ara. Bayağı çarpıyorum yani!!!... Neyse giyindim miyindim bişiler. Bu arada cep telefonu üzerine bişey düşünmüyorum. Tam evden çıkıcam masanın üzerinde bi not: "Sevgili kızım, önerime uyduğun için çok teşekkürler. Seni seviyorum. Annen." Kağıda baktım baktım. Ne önerisi lan?!!. Ne oldu ki?...Bişey mi kaçırdım ben gene? Hay Allah hafızama sokiyim. Acaba annem niye bu notu yazdı?!!!... Hiçbişey anlamadım. Aradan yarım saat geçti. Yoldayım işe gidiyorum. "HAAAAAAAAAAAAA ulan annem cebimi odama koymadığım içiiiiiiiiiinnnnnnnn....hay allaaaam yaaaa..."

Uynadıktan sonra yarım saat ila bir saat geçene kadar kesinlikle hiçbişey hatırlamıyorum. O arada nooluyo acaba beynimde? Yani o ara hiç istemediğim bir teklifi kabul edebilir, adımı unutabilir, nerde olduğumu unutabilir, bütün bunlara sinirlenebilir, hangi yılda yaşadığımızı unutabilirim. Sakın şaşırmayın. Ben bile neler olabileceğini bilmiyorum.

O zaman dilimi dışında ise hafızam çok saçma derecede kuvvetli. Abuk subuk ayrıntıları hiç unutmuyorum. Ne gerek varsa!!...

Küçücük Notçuk: Bu arada annem onun dediklerini ciddiye aldığımda ne kadar mutlu oluyomuş meğersem. Bundan sonra onu önemsediğimi belli eden şeyler yapıcam.