26 Kasım 2009 Perşembe

Bu etrafımdaki bi ton gerizekalı - ki bunlar Türkiye' nin geleceği gençler oluyorlar- pek vahim bi haldeler. Çağımızın getirdiklerini erken algılama ve ayak uydurma kisvesi altında artık ne bok yedikleri belli olmayan, değer yargılarını tamamen yitimiş- ya da hiç kazanamamış mı desek?, beyinlerinin yerini çoktan unutmuş ama sadece cinsel organlarının yerini hatırlayan, tüm algılarını ve kalplerini evrenin enerjisine kapamış ve hiç açmamaya yemin etmiş, kıyafet, saç, moda, giyim kuşam, parfüm, makyaj malzemesi, yemek, içmek, uyuşturucu, uyarıcı maddeler, parayla satın alınabilecek materyaller ile boğulmuş bir yaşam süren, teasdüfen bişiler hissettiklerinde hastalandıklarını sanıp doktora koşan bi avuç gerizekalı...Bildikleri tek acı elde edememe, sahip olamama acısı...Aslında herşeyi satın alabileceklerini düşünürken sahip olamadıkları ile yüzleşememe sendromu. Herşey çabucak olsun istiyorlar. Anında. Olmayınca başkası olmayınca başkası olmayınca başkası...Beklemek sabır göstermek çaba sarf etmek emek vermek uğraşmak didinmek yorulmak inanç beslemek bazen kabullenebilmek bazen durup bi nefes almak yok.

Gece saatlerce yürümek istedim. Karanlıkta, siste göz gözü görmezken, herkes sisten korkarken, kışın tek sevdiğim şeyin sis olduğunu hatırladım. Hayatıma benzettim. Sadece 1 metre önünü görebiliyor olsan da devamlı yürüyerek sona ulaşabilirsin.

Hiç yorum yok:

İzleyiciler

Açıkladıkça batıyorum...