Bazen bütün sesler kısılıyor insanların ağızlarının oynadığını görüyorum sadece ve suyun altına inmişim gibi bir sessizlik ve sadece kalp atışlarımı duyuyorum. Kafamdan geçen sözcükleri takip ediyorum. "Bir zamanlar o da mutluydu halbuki şimdi kafasına takması ve düşünmesi gereken ne kadar çok şey var gibi görünüyor. Neden bırakmıyor endişelenmeyi? Neden hayatını istediği gibi yaşamıyor? Sanki birileri tarafından cezalandırılmış gibi yaşamaktan sıkılmıyor mu? Kaşlarını çatmasa keşke, keşke herşeyi bu kadar ciddiye almasa..."

İçim üzülüyor. Derinliklerden çıkamıyorum bazen. Yüzeyi bulamıyorum.