19 Ağustos 2013 Pazartesi

Yemyeşil dağların güzelliklerini göstermelerinin karşılığı olarak içimize saldıkları yükseklik korkusu. Öc almaları bizden yükseklikleriyle. Haklı olarak. O kadar güzel ne kaldı artık? Belki kediler belki başka hayvanlar, belki bazen insanlar. Çok ender de olsa rastladığımız insanlar var. Onları karşıma çıkaran her kimse beni sevdiği kesin. Çok şanslı biriyim ben. Güzel bir hayatım ve akıllı arkadaşlarım var. Beraber güldüğümüz beraber ağladığımız zamanlarımız var. Her kayanın altından çıkan başka canlının yaşadığı yerleri gezdim bu yaz. Çok gezdim, çok öğrendim. Üzerine gül koklayamayacağım bir yaz geçirdim. Sevgililerim, arkadaşlarım, hayvanlarım, denizlerim, gökyüzüm, çocuklarım beni yalnız bırakmadılar. Hepsine tek tek teşekkürler.

Hiç yorum yok:

İzleyiciler

Açıkladıkça batıyorum...